vrijdag 5 februari 2010

Oog

Zo onwerelds.
Zo onwezenlijk.
Leven in een orkaan.
Het ene moment volop in de kolk,
weet je niet wat er gebeurt,
gaat het allemaal zo snel,
wordt je ademloos van de jacht,
denk je dat je stikt.
En plots zit je in het oog van de storm,
is er niks wat je beweegt,
niets wat je raakt.
Zie je enkel enorme chaos rond je heen,
blijf je zelf volledig buiten schot.
In het oog van de orkaan.
Geen geluid, geen zuchtje wind.
Het is jou wereld niet.
Enkel schijn,
als je weer wakker wordt,
in de kolk.