45 jaar

45 jaar geleden gingen we niet met auto’s of taxis naar de kerk, gewoon te voet, het was toch niet ver.

Ondertussen ben je reeds 14 jaar niet meer bij ons.

Foto van ons huwelijksfeest  In ‘t Cleen Schardouw en van onze huwelijksreis, ergens aan de Gorges du Verdon.

  

Niet altijd rozengeur en manenschijn, moeilijke momenten maar ook heel veel mooie, creatieve, fantastische momenten, geluk. Jij met je kunstzinnige talenten, goede smaak, zin voor belangrijke details, een best moeilijke gespecialiseerde stressy job in de cardiologie die je doodgraag en supergoed deed en daardoor zeer gewaardeerd werd door specialisten en collega’s,  Je zorgzaam en verantwoordelijk karakter

Ik mocht bij jou het eeuwig verwonderd kind blijven wat ik altijd in me bleef hebben. Blijvend verwonderd, blijvend zoekend, blijvend creatief en jij ging daar in mee en genoot er ook van om me zo te hebben. Niet altijd gemakkelijk.

Best niet altijd evidend maar altijd heel goed voor elkaar gezorgd als het er echt op aankwam. 

Wat velen ons niet nadoen…

25 mei 1979

Ons huwelijk voor de wet. 45 jaar geleden.

Jij werkte al als A1 verpleegster op cardiologie maar ik zat in mijn eindexamens en thesis voor Industrieel Ingenieur. 

Om mijn legerdienst in de zeemacht in Oostende te kunnen doen moesten we gehuwd zijn…dat jaar werkte jij voor de kost en ik voor het vaderland/water…

Een typische foto op de trap en voor de burgemeesterstafel in het stadhuis van Roeselare.

Tot ziens

De oneindigheid van de zee. 

13 jaar geleden gingen we met 59 familieleden en vrienden op zee om Brigitte naar haar nieuwe verblijf te begeleiden. 

Een intens moment, een intens maar mooi "tot ziens".